Dit grote, gevarieerde schiereiland wordt in het noorden gescheiden van het vasteland door het imposante Kanaal van Korinthos. De Peloponesos is overwegend bergachtig, met ravijnen en ruige bergmassieven. Verder zijn er vruchtbare vlakten, talrijke groene rivierdalen en bossen. Het gebied is heel geschikt voor rondreizen. Ongerepte natuur, rustige stranden, verrukkelijk klimaat, charmante stadjes,eeuwenoude dorpjes en archeologische schoonheid. De Peloponnesos is prachtig en puur.
Met tradities en lekker eten. Massatoerisme is er nauwelijks, de tijd heeft er stilgestaan en de vriendelijkheid van de bevolking valt op.
Heerlijke ingrediënten voor een rondreis.

Cultuur
De Peloponnesos heeft een boeiende geschiedenis. De talrijke opgravingen en eeuwenoude bouwwerken zijn daar het bewijs van. Vooral Mycene met de overblijfselen van de rijke Myceense beschaving, de uitgestrekte opgraving van Olympia en de Byzantijnse stad Mistras zijn een bezoek meer dan waard. In de zomermaanden kunt u 's avonds een voorstelling bijwonen in het klassieke theater Epidavros, waar de Grieken vroeger hun tragedies opvoerden.

Achaea (Grieks Achaía) was de naam van de Oudgriekse landstreek in het noorden van de Peloponnesos, die zich langgerekt uitstrekt langs de Korinthisch Golf en grotendeels samenvalt met het huidige departement (nomos) Achaia.
Het gebied, dat zijn naam ontleent aan de prehistorische Achaeërs heeft op cultureel gebied nauwelijks enige aandeel gehad in de Griekse geschiedenis.

Achaea was politiek georganiseerd als een verbond van vrije steden,
die zich oorspronkelijk als religieuze gemeenschap voor de cultus van de zeegod Poseidon hadden verenigd. Het bondgenootschap, bekend als Achaeïsche Bond, ging pas tegen
het eind van de 3e eeuw v. Chr. een politieke rol van betekenis spelen en breidde zijn heerschappij
uit over vrijwel de gehele Peloponnesos.
Het koos de zijde van de Romeinen in de strijd tegen Macedonië, maar werd ten slotte zelf
eveneens ingelijfd in 146 v. Chr.,
aanvankelijk als onderdeel van de Romeinse provincie Macedonia,
en sedert keizer Augustus als zelfstandige provincie Achaea (van 27 v. Chr. tot 395 na Chr.).

De naam Achaea werd door de Romeinen ook aan geheel Griekenland gegeven. Patras, de derde grote stad van Griekenland met 322.789 inwoners (2001), is het commerciële en industriële centrum van Achaia. De havenstad heeft Neo-Klassieke gebouwen, een aantal hotels en een centraal gelegen plein omringd door palmen.

te zien en te doen
- de kerk van Agios Andreas - de bovenstad gebouwd rond een kasteel dat tegenwoordig als een park dient. De bovenstad straalt nog steeds de pretige sfeer van vroeger uit.
- Vanaf de terrassen in het hoger gelegen gedeelte van de kustplaats Egio heb je een schitterend uitzicht op de Golf van Korinthe.
- Het landelijk gelegen stadje Andravida heeft als bezienswaardigheid een mooie Gothische kerk. Het oude kuststadje Kiparissia ligt aan de voet van een citadel (13e eeuw). - Brug, de imposante brug die Peloponnesos met centraal Griekenland verbindt.
- Akrata, een kust dorp met helderblauw water die op de resten van de oude aigaia
- Byzantijnse klooster van Agia triada met goed bewaarde mozaiken.

Natuur
Achaia, ligt aan de westkust van de Peloponnesos. Eén van de beste wijnen komt uit de streek ten oosten van Patras. Uitgestrekte olijfboom-, citrus- en wijngaarden zorgen voor kleurschakeringen nabij de stad Andravida. Ten zuiden hiervan treft men aardappel- en bonen velden aan.

Cultuur

Excursies
Een deel van het noordwestelijke district Ahaia ligt ter hoogte van de Golf van Korinthos; llia ligt voor de kusten van enkele Ionische eilanden zoals Zakinthos en Kefalonia. De excursiemogelijkheden kunnen als volgt worden samengevat:
- een tocht naar Zakinthos en/of Kefalonia;
- dagtochten naar cultureel-historische bezienswaardigheden zoals Olympia en naar opgravingen in de aangrenzende districten zoals Sparta, Mistras, Nafplio, Argos en Epidavros;
- een tocht naar het Kanaal van Korinthos.

Stranden
Mooie 'gouden' zandstranden liggen aan de Golf van Kiparissia, met name het lange strand bij Kaiafas dat geflankeerd wordt door duinen en pijnboombossen. Het zandstrand van Loutra Kilini ligt eveneens in een bosrijk duinlandschap. Ook elders treft men leuke en rustige zandstrandjes, zoals in het noorden bij Diakofto (Ahaia) of in het zuiden bij Methoni (Messenië). Er is ook een strand bij Kalogria.

Uitgaan
Uitgaansmogelijkheden zoals cafe's en taverna's met grote of kleine, deels schaduwrijke terrasjes treft men vrijwel overal aan. In grotere hotels worden vaak dansavonden gehouden. Bioscopen vindt men voornamelijk in de grotere plaatsen.

Sporten
Sportfaciliteiten zijn voldoende aanwezig (met name in het kustgedeelte van de Golf van Kiparissia en nabij Loutra Kilini). Men kan tennissen, windsurfen, waterskiën, zwemmen, wandelen en minigolfen. In Kalamata is een zeilclub en zeilschool.

Arcadië (Grieks: Arkadia) is de naam van een bergachtige, schaars bevolkte Griekse provincie in het centrum van de Peloponessos. Arcadia heeft 102.035 inwoners (2001).
Trípolis is de naam van de hoofdstad, gelegen op 660m hoogte, met 22.000 inwoners. Tripoli ligt centraal op de Peloponessos , westelijk van Nafplio en noordoostelijk van Kalamata.
Tripolis, de officieuze hoofdstad van de Peloponessos , is een agrarisch handelscentrum (graan, aardappelen, tabak) en voornaamste verkeersknooppunt van de Peloponessos . De lokale industrie produceert o.m. tapijten, aardewerk en wijn.
Arkadia ligt in het midden van de Peloponessos. In Arkadia, hoog boven het dorp Dimitsana ligt het klooster van Philosophou waar in de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog kruit werd gemaakt. Het pittoreske dorp Langadia ligt als een amfitheater tegen de berghelling. Geschiedenis
Door zijn afgesloten ligging (in de Oudheid het enige Griekse landschap dat niet aan zee grensde) bood het historische Arcadia zijn bewoners weinig overlevingskansen: grootschalige landbouw is er nagenoeg onmogelijk, het merendeel der bevolking leefde als herder en vele Arcadiërs zochten hun fortuin elders als huursoldaten.
In dit gebied wordt door een klein aantal mensen nog steeds de minderheidstaal Tsakonisch, gebaseerd op het Dorisch, gesproken.
Voor de Griekse mythologie was Arcadia de geboortegrond en geliefkoosde verblijfplaats van de halfdierlijke god Pan en het jachtterrein voor Artemis. Herakles verrichtte er enkele van zijn werken.

Te zien en te doen
- Tegea, ruïnes van de antieke stad. In de tempel van Athena Alea zochten o.m. Orestes en de Spartaanse koning Pausanias II een toevlucht. De cultus van Athena werd volgens de overlevering in de 9e eeuw v. Chr. ingevoerd door koning Aleos. De archaïsche tempel uit de 6e eeuw brandde in 395 v. Chr. volledig af, maar werd spoedig , vanaf 350, herbouwd onder de artistieke leiding van de beeldhouwer Scopas. Het werd een imposant marmeren bouwwerk in Dorische stijl, waarvoor hij ook het beeldhouwwerk verzorgde. De grondvesten (47,5m x 19m) zijn nog te zien.
- Mantinea. Van de antieke stad zijn nog resten bewaard, hoofdzakelijk uit de Hellenistische tijd: van de stadsmuur, van het theater (nog twee rijen zitplaatsen zijn te zien), van het raadhuis en van de agora (markt, met enkele resten van gebouwen).
- Dimitsána is een kleine stad schilderachtig gelegen in de vallei van de rivier Lousios. De bloeiperiode van Dimitsana begon in de 16e eeuw. Het moderne Dimitsana valt op door zijn schilderachtige steegjes met soms wel vijf verdiepingen hoge herenhuizen. Bezienswaardig zijn het Museum voor Volkskunde en de gemeentelijke Bibliotheek (met enkele zeldzame en unieke werken).
- Karýtena is een schilderachtig stadje gelegen aan de bochtenrijke verbindingsweg tussen Megalopolis naar Pyrgos. Aan de voet van het dorp slingert zich de Álfios-rivier tussen de rotsen door. Het stadje wordt gedomineerd door een indrukwekkende kruisvaarderburcht uit de 13e eeuw, van een "Frankische" baronie. Vanaf de hoogste top heeft men een schitterend uitzicht over de omgeving. Van op de moderne brug over de Álfios ziet men beneden een veel oudere middeleeuwse brug (gebouwd in de 13e eeuw, maar in zijn huidige vorm daterend uit 1439) die intussen in onbruik raakte. Van de oorspronkelijke zes brugbogen blijven er nog vier over. In één van de pijlers is een kleine kapel ondergebracht. Het stadje bezit ook een tweetal interessante kerken.

Argolida is de naam van een Grieks schiereiland en gelijknamige provincie (105.770 inwoners, hoofdplaats Nauplion) in het oosten van de Peloponnesos .
De provincie grenst in het noorden aan Korinthe en in het westen aan Arcadië, en het schiereiland wordt omspoeld door de Saronische Golf (in het noordoosten) en de Golf van Argolis (in het zuidwesten). De provincie bevat sommige van de voornaamste bezienswaardigheden van Griekenland. Met zeer grote historische betekenis, natuurlijke schoonheid en vele culturele activiteiten, goede infrastructuur, veel accommodaties, is geliefd onder de Grieken en de toeristen.
In de prehistorische jaren heeft hier de Mycaeense beschaving zich ontwikkeld. In de oudheid bloeide hier Epidavros het belangrijkst kuuroord van de oude Grieken. De hoofdstad Nafplion, was na de bevrijding van de Turkse bezetting, hoofdstad van de pas gestichte nieuwe Griekse staat.

Nafplion: hoofdstad van de provincie Argolida, vanaf de oude Griekse tijd bewoond, een van de meeste oorspronkelijke Griekse steden, met mooie monumentale gebouwen, en gezellige sfeer. Aan de zee gelegen, onder het imposante voorkomen van de “Palamidi” burcht.

Te zien in Nafplion:
- Palamidi: het historische kasteel, die het landschap van Nafplion domineerd. Op een steile 200m hoge rots, is deze burcht getakeld, opgetrokken door de Veneciers in de 17e eeuw. Adembenemend uitzicht. De burcht verbind zich met de stad met een trap van 1000 treden
- Akronayplia: de weerbare constructie onder Palamidi, die bestaat uit muren en drie verschillende kastelen
- Bourtzi: tegenaan de haven van Nafplion, op de 15e eeuw gebouwd op een rotseiland, bod bescherming aan de haven. Heel mooi om te zien, net alsof uit het water verrijst.
- Verschillende kerken: in Nafplion zijn er mooie kerken te vinden, gebouwd voornamelijk in de Venetiaanse tijd, in de renaissance stijl, o.a. Ag.Spiridon kerk, Ag.Georgios kerk die de Kathedraal is versierd met mooie fresco’s, kerk van Maria. - Syntagma plein: doet sterk denken aan een Italiaanse piazza, met mooie gebouwen rondom, b.v. de gemeente huis, twee oude turksee moskee's, fontein, mooie herenhuizen.
- Oude stad: een van de meest bewaard gebleven stads centra van Griekenland. Prachtige statige gebouwen dateren meestal vanaf de 17e tot 19e eeuw. Huizen, kerken, musea, pleinen en smalle straatjes vormen een ideale bestemming, die te voet mag ontdekt worden.

Te zien overig: Argos: rijke agrarische stad met roemrijke geschiedenis, vooral in de Griekse oudheid, bevindt zich in een vruchtbare vlakte met citrus vruchten begroeid, dichtbij Nafplion.
- Kasteel: in de 6e eeuw opgetrokken, met verschillende bouwfases en ruines van oude Griekse en byzantijnse tempels
- Theater: goed bewaard gebleven grote oude Griekse theater, de tribunalen zijn in de rots gehaakt, met capaciteit van 20.000 toeschouwers.
- Romeinse ruïnes: naast het theater, met de Thermen, de badhuizen en de Odeon, nog steeds zichtbaar.
- Archeologisch museum: met vondsten van de er omheen liggende opgravingen.
- Epidavros: een opgraving met internationaal aanzien. Daar bevindt zich het “Asklipieion” het grootste kuuroord van oud Griekenland, gewijd aan de god geneesheer Asklipios. Vanaf de 6e v.chr. tot de 2e n.chr. is opgenomen in de lijst van Unesco voor de belangrijkste monumenten wereldwijd. Het gelijknamige Theater verkeert in uitstekende staat, is bekend voor haar perfecte akoestiek en word nog steeds gebruikt voor culturelefestaties, de zomer gehouden oude Griekse toneel voorstellingen van het “Athens-Epidavros festival”
- Epidavros dorp: mooie vissers dorp met gezellige pittoreskeeeresque haventje
- Het kleine Epidavros theater: bij het dorp, een kleinere versie van de bekende grote theater van de “Asklipieion” gewijd aan de verering van Dionisus.
Epidaurus- Ermioni: zeer gezellig haven met een eiland sfeer, naast een dicht begroeide kaap gebouwd.
- Mycene:bakermat van de gelijknamige beschaving die in de 2e millennium in de regio bloeide en zich door heel Griekse grondgebied had uitgebreid. Het belangrijkste citadel was Mycaene zelf. De opgravingen hebben de gigantische muren in het bloot gelegd, het paleis, werkplaatsen, huizen, straten, en de enorme rijk getooid koepel graven, waar. O.a de beroemde masker van Agamemnon werd gevonden.
- Porto Heli: mooie kosmopolitische haven met traditionele sfeer, stranden en luxe hotels
- Tiryntha: de op Mycene na grootste stad van datzelfde periode, met imposante stads muren, door grote rotsklompen gemaakt.
- Tolo: geliefde badplaats met goede toeristische infrastructuur
-Een van de mooiste belevenissen is, een oude Griekse theatervoorstelling bij te wonen in het theater van Epidavros, die onophoudelijk de laatste 50 jaar de oorspronkelijke sfeer tot leven brengt, door de talloze belangrijke toneelstukken van de bekendste oude Griekse drama schrijvers, geïnterpreteerd van de meeste wereld bekende toneel groepen.

Ilía is een provincie van de west Peloponessos . De hoofdstad is Pyrgos en het departement heeft 193.133 inwoners (2001).
Het departement valt nagenoeg samen met de historische landstreek Elis of Eleia.

Geografie
Het grootste gedeelte van Ilía wordt in beslag genomen door een vruchtbare kustvlakte waardoor de rivieren Piniós en Alfiós stromen, op hun weg naar hun monding in de Ionische Zee. Ilía grenst in het noorden aan Achaea, in het oosten aan Arcadia en in het zuiden aan Messinia . In het noordoosten bevinden zich de uitlopers van het 2.224 m hoge Erýmanthus-gebergte, in het zuiden de 1.345 m hoge Mínthi. De oostelijke grens wordt gevormd door de samenvloeiende rivieren Alfiós en Erýmanthus. I
Geschiedenis
Haar bekendheid heeft "het lieflijke" Ilía vooral te danken aan de historische site van het Zeus - heiligdom te Olympia, waar nog steeds om de vier jaar de Olympische vlam wordt ontstoken.
In de klassieke periode gold Ilía met zijn democratische staatsvorm als een doorn in het oog van Sparta. Tijdens de Peloponnesische oorlog vormde het tussen 420 en 417 v. Chr. met drie andere staatjes een coalitie tegen de Spartanen, maar het werd in 399 door de Spartaanse koning Agis onder de voet gelopen. In Ilía, meerbepaald te Skillous (nu Skilloundía), ontving de schrijver Xenophon van de Spartaanse overheid een landgoed als beloning voor bewezen diensten. Hier schreef hij dan ook het grootste deel van zijn werken.

Te zien en te doen
In de Middeleeuwen vormde de westkust van Elis, meerbepaald de streek rond Kyllini (het antieke Cyllene), voor de westerse kruisvaarders een uitvalsbasis van waaruit zij hun verovering van de Peloponessos ondernamen. Enkele plaatsnamen herinneren aan de aanwezigheid van (Franse) kruisridders:
· Chlemoutsi is een verbastering van Clermont, de naam van de burcht die Geoffroi II de Villehardouin tussen 1220 en 1223 liet bouwen;
· Andravida herinnert aan Andréville, de middeleeuwse hoofdstad van Morea onder Guillaume de Villehardouin en later onder Guillaume de Champlitte;
· Gastouni dankt zijn naam aan de Frankische baron de Gastogne;
· Kyllini kreeg zijn antieke naam terug, maar was in de Middeleeuwen gekend als Clarence (in het Italiaans: Glarentza)

- Olympia Het oude heiligdom van Zeus, ter ere van wie om de vier jaar de Panhelleense Spelen stadium-ingang.werden gehouden, werd gevormd door een gewijd domein, de Altis (= Heilig Woud) genaamd. In de loop der tijden werden Altis en naaste omgeving volgebouwd met een zeer groot aantal tempels, altaren, standbeelden, schathuizen voor de wijgeschenken der Griekse staten en voor de spelen bestemde bouwwerken, o.a. een stadion.
Een echte stad was Olympia niet, de enige vaste bewoners waren priesters en verder tempelpersoneel, zoals koks, hout- en metaalbewerkers, gidsen om bezoekers rond te leiden, enz. Bezoekers van de spelen, die in de zomer plaats vonden, bivakkeerden in de open lucht; voor officiële gasten was er een speciaal logement (het Leonidaion). De inkomsten van het heiligdom bestonden uit (soms zeer aanzienlijke) schenkingen van vereerders.


Overzicht van de belangrijkste bouwwerken:
· de imposante resten van de oudste tempel (ca. 600 v. Chr.), aan Hera gewijd, met zuilen van verschillende vorm, die in de loop der tijd de vroege houten zuilen vervangen hebben. Daarbinnen is het beroemde marmeren beeld gevonden van de Hermes van Praxiteles (thans in het plaatselijk museum).
· de voornaamste tempel was die van Zeus Olympios (= van de Olympus; vandaar de naam Olympia), een werk van de bouwmeester Libon van Elis. De tempel werd na de Perzische Oorlogen - als het ware als nationaal oorlogsmonument - gesticht en in 456 v. Chr. voltooid. Binnenin bevond zich het door olympia-tempel van zeusPhidias vervaardigde, 12 m hoge goud-en-ivoren beeld van de tronende Zeus, één van de Zeven wereldwonderen.De gebeeldhouwde metopen (thans in het lokale museum) laten de twaalf werken van Herakles zien.
· de derde grote tempel was het Metroön, aan de moedergodin Rhea gewijd, later voor de Romeinse keizercultus bestemd.
· verderop ligt, op een terras, een rij van schathuizen uit de 6e en begin 5e eeuw v. Chr., grotendeels door steden uit West-Griekenland gesticht.
· na de Slag bij Chaeronea in 338 v. Chr. stichtte Philippus II van Macedonië een rond gebouw, vlak bij de huidige ingang, waarin goud-en-ivoren beelden van hem en zijn familie, door de beeldhouwer Leochares gemaakt, werden opgesteld.
· aan de westkant lagen
1° het Leonidaion, een naar de stichter (een zekere Leonidas, NIET de beroemde Spartaanse koning) genoemd hotel met een reeks kamers rondom een door zuilengaanderijen omgeven binnenplaats,
2° het theokoleon of priesterverblijf, en
3° de palaestra en het gymnasium.
· achter het theokoleon lag de werkplaats van Phidias: archeologische vondsten (een drinkbeker met zijn naam erin gegrift en matrijzen voor het gouden gewaad van het Zeusbeeld) getuigen van zijn werkzame aanwezigheid.
Ilia-olympiaNadat in 394 na Chr. op keizerlijk bevel de "heidense" Spelen waren afgeschaft, werden de tempels verwoest en aan de natuurelementen prijsgegeven. Aardbevingen en overstromingen richtten nog meer verwoestingen aan. In 1875 begonnen opgravingen (door Duitse archeologen).

stranden
er zijn veel stranden ten westen van de regio van Ilia die bijzonder mooi zijn en de waardering van de Blue flag hebben gekregen. Hieronder vind u een lijst van de bekendste stranden van de regio:

• Agios Andreas
• Giannitsochori
• Glyfa
• Kaiafas
• Kasto
• Katakolo
• Kyllini
• Leventochori
• Mirsini
• Skafidia
• Tholo
• Vartholomio
• Zaharo

Korinthos samen met Argolis vormen de noordoostelijke districten van het grote schiereiland Peloponessos.
Korinthos ligt aan het indrukwekkende Kanaal van Korinthos.
De hoofdstad is het gelijknamige Korinthe en het departement heeft 154.624 inwoners (2001). De vrij moderne stad staat voornamelijk in het teken van de handel en de industrie maar heeft een aardig centrum met taverna's en cafe's.
Ten westen ervan liggen een aantal klein kustdorpen met accommodaties en taverna's. Het binnenland wordt beheerst door het hoge Kilini-gebergte (top 2376m) waarvan de met pijnbomen beboste hellingen in zuidelijke richting tot aan het fraaie Stimfalia-meer reiken. Het groene en heuvelachtige overgangsgebied van Korinthos vertoont een aangename variatie.

Te zien en te doen
- Ten westen ervan liggen een aantal klein kustdorpen met accommodaties en taverna's.
-In de prachtig tussen sparren, palm- en fruitbomen gelegen badplaats Xilokastro wordt een ruime keuze geboden aan moderne toeristische faciliteiten. Lieflijke bergdorpen als Kastania en Messinon zijn fraai gesitueerd op de hellingen van het Kilini-gebergte.
- Opmerkelijk is het smalle (23m breed), hoge (70m) en ruim 6 km lange Kanaal van Korinthos dat het schiereiland van het vasteland scheidt. In de vlakke kuststroken,van Korinthos neemt de landbouw een belangrijke plaats in.
-Het dorpje Loutraki is zo'n voorbeeld waar traditie en toerisme elkaar op ontspannen wijze ontmoeten.
Een gemoedelijk dorpje, verscholen aan de Golf van Korinthe, met uitzicht op hoge bergen en
de uitgestrekte noordelijke kuststrook van de Peloponessos. In de jaren zestig een gewild vakantieoord (o.a. vanwege haar waterbronnen) die in de laatse jaren terug aan populariteit wint.

Cultuur
De streken Korinthos is nauw verweven met talloze mythologieën waarin goden, godinnen en legendarische heiden zoals Herakles en Afrodite belangrijke rollen speelden. Daarnaast namen korinthos-ancient-korinthosuiteenlopende beschavingen een voorname plaats in.
Talrijke sporen van Myceense, Dorische, Romeinse, Byzantijnse, Frankische en Venetiaanse culturen zijn hier teruggevonden:
- oud-Korinthos met ondermeer een theater, het Odeion, het recht hoekige marktplein (Agora), de Apollo-tempel met zeven van de 38 Dorische zuilen en de Lechaion-straat;
- een deels uitgegraven stadion in Isthmia waar om de twee jaar de lsthmische Spelen werden behouden; in Sikiona zijn resten van een Hellenistische stad met onder andere een theater, stadion en een marktplein met fonteinen; ruïnes van het oude Nemea met drie hoge zuilen van een Zeustempel uit de 4e eeuw v. Chr.;
- Gemeentelijk pinacotheek van de stad Korinthos
- Behalve zwemmen en wandelen behoren waterskiën, parasailing, windsurfen, zeilen, fietsen en tennissen tot de mogelijkheden. In Ziria (Kilini-gebergte) kan geskied worden in de winter.
- Taverna's met terrassen vind je vrijwel in elke stad of elk dorp,evenals de plaatselijke cafés. In de toeristenplaatsen zijn discotheken(al dan niet onderdeel van een hotel), terwijl bioscopen en bouzouki-clubs voornamelijk in de grotere steden gezocht moeten worden

Stranden
Lange stranden vind je vooral langs de kust van de Golf van Korinthos.

Laconië (Grieks Lakonía, Latijn Laconia) is de naam van een provincie, gelegen monemvasiain de zuidoostelijke hoek van de Peloponnesos, met 99.637 inwoners (2001).
De huidige provincie van Lakonía valt grotendeels samen met de gelijknamige historische landstreek. De hoofdstad van Laconië is van oudsher Sparta. In de Oudheid werd vaker de naam Lakedaímon gebruikt, zowel voor het gebied Laconië als voor de Spartaanse staat .
Het moderne Sparta bestaat pas sinds 1834. Het werd op last van koning Otto aangelegd door Beierse architecten. De ruime straten hebben een boulevard-achtig karakter en zijn weelderig beplant met sinaasappelbomen en rozenstruiken. In het voorjaar ruikt het er altijd naar de alomtegenwoordige sinaasappelbloesems.

Geschiedenis
Het gebied, dat ca. 1100 v. Chr. door de Doriërs werd gekoloniseerd, omvat het vruchtbare dal van de Eurotas, en wordt in het westen en oosten begrensd door resp. het Taygetus- en het Parnongebergte. In het dal worden citrusvruchten, olijven en katoen verbouwd, op de berghellingen is er schapen- en geitenteelt. Langs de kust leeft men nog van visserij.
Laconië was in de Oudheid betrekkelijk ontoegankelijk vanuit zee: de kust was laag en moerassig, en de weinige havens (Gytheion, Las en Helos) lagen ver van alle verkeer. Zeelieden waren beducht voor de beide kapen, Malea en Tainaron.
De inwoners van Laconië waren in de Oudheid bekend om hun gewoonte zich op snedige wijze en liefst zo kort mogelijk uit te drukken. Dit verklaart het ontstaan van de uitdrukking laconiek, d.w.z. snedig, gevat, en bovendien blijk gevend dat men de zaken doodkalm opneemt, zonder zich druk te maken(volgens Van Dale). Een voorbeeld van die manier van uitdrukken is het volgende verhaal:
In één van de vele oorlogen stond de koning van Laconië tegenover een geweldige overmacht. Die was zó groot, dat de aanvoerder van de tegenstanders probeerde de Laconiërs tot overgave te verleiden, zonder een slachting te hoeven aanrichten. "U bent kansloos", sprak hij. "mijn overmacht is zó groot, dat als ik mijn boogschutters bevel geef te schieten, hun pijlen de zon zullenstrand in mani verduisteren." Waarop de koning antwoordde: "Nou, dan vechten we toch in de schaduw?"

Te zien en te doen
- Githion (Grieks: ???????) is havenstadje met ca. 5000 inwoners.Het geldt als een van de aantrekkelijkste kustplaatsen van de zuidelijke Peloponnesos.
Het dorp is de toegangspoort naar het schiereiland Mani, de middelste vinger
van de Peloponnesos.
In de oudheid werd Githion door de Spartanen benut als haven en belangrijkste basis voor hun vloot. De Romeinen brachten welvaart in de stad.Het belangrijkste wat rest uit de oudheid is een Romeins theater waar in de zomer nog muziek- en theatervoorstellingen gegeven worden.
In de baai ligt het eilandje Marathonísi, waarvan algemeen wordt aangenomen dat dit het door Homerus genoemde eiland Kranaï is, waar Paris en de schone Helena hun eerste liefdesnacht doorbrachten na hun vlucht uit Sparta.
Vanuit de haven van Githion vertrekt de veerboot naar de eilanden Kythera en Kreta.
- Monemvasia is een historische vestingstad,buitengewoon schilderachtig gelegen op een rotsachtig (schier)eiland in het zuidoosten van Laconia. De stad dankt haar naam aan een smalle dijk, die de enige toegangsweg (Grieks mon? emvasis) van het vasteland tot het schiereiland vomistrasrmt en gaf in de Middeleeuwen haar naam weer door aan een beroemde zoete wijn (Ned. Malvezij).
- Mystras, het 'wonder van de Morea', werd gebouwd door de prins van Achaia als een amfitheater rond het fort dat is opgericht in 1249 door William van Villehardouin. Later is heroverd door de Byzantijnen en dan door de Turken en de Venetianen. De stad werd in 1832 verlaten.
In Mystras vindt men adembenemende middeleeuwse ruïnes,die in een mooi landschap staan.
Mystras is een wereld monument en is opgenomen in de lijst van Unesco wereld monumenten.

Messenië (Grieks: Messinia) is een departement in het zuidwesten van de Griekse Peloponnesos met een oppervlakte van 2,991 km² en een inwoneraantal van 167.297 (1991)..tijdens de Mycaeense periode Pylos was de belangrijkste stad van het gebied. De landstreek werd in de Griekse oudheid door de Spartanen veroverd. Het historische Messenië werd om zijn vruchtbaarheid begeerd door het aangrenzende Sparta

Omdat het eigen Laconië spoedig overbevolkt raakte vielen de Spartanen het aan en slaagden erin het te veroveren, tijdens drie opeenvolgende Messenische Oorlogen (8e tot 5e eeuw v. Chr.). In de byzantijnse jaren en tijdens de Turkse bezetting, werden er verschillende belangrijke burchten opgetrokken. In 1827 heeft in Navarino een belangrijke zeeslag plaats gevonden tussen de Turkse tegen de vloot van de geallieerden, die bepalend was voor de latere Griekse overwinning.
De provincie Kalamata, staat bekend om zijn olijven. De Kalamatianos, de populairste van alle Griekse traditionele dansen komt hier vandaan. De hoofdstad van het departement, Kalamata ligt aan de voet van het indrukwekkende Taygetosgebergte.Het is een levende stad met talrijke cafe’s en visrestaurantjes aan de lange boulevard.

Te zien en te doen:
- Het Kasteel: op een oude Griekse vesting opgetrokken, herbouwd door de Franken, in de 12e eeuw, en later door de Venetianen.
- De oude stad: rondom het theater
- Treinen park: met oude locomotieven en rijtuigen, ideaal voor de trein liefhebbers
- Weg tussen Kalamata-Sparti: prachtige route langs een diepe ravijn door Taygetos berg
- Archeologisch museum: met vondstenn vanuit de oude Messini
- Kardamyli:karakteristiek en traditionelee dorp van Mani
-Moroni: schilderachtige aan de zee liggende stadje met mooie huizen en een belangrijk kasteel gebouwd in de 13e eeuw door de Venetianen, verkeert in goede staat met mooie uitzicht.
- Methoni: aan de westelijke rand van de Messinische schiereiland, een dergelijke met Koroni stad, uitgerust met hetzelfde soort grote vesting zoals die van Koroni, met hetzelfde ongeveer kenmerken.
- Pylos: een aan de zee liggende stadje die toneel is geweest van zeer belangrijke historische gebeurtenissen, o.a. zeeslag Navarino, zeeslag Sfaktiria
- Het paleis van Nestor: ( ten noorden van Pilos ) van de koning Nestor uit de Myceense tijd waar eveneens kleitabletten met inscripties uit de 13e eeuw v. Chr. Gevonden, en andere vondsten die getuigen een beschaving van zeer hoge niveau.
- Oude stad Messini: ( ofwel Ithomi ) uit de oude Griekse tijd, met onder meer stads muren in een grote lengte nog steeds overeind, ruïnes van huizen, de markt, een theater enz..
- Byzantijnse kloosters, kerken of vestigen: die bewijzen het strategische belang van de regio door de eeuwen heen.
- Zee weg: oostwaarts rijden richting Mani. De weg gaat langs zeer mooie schilderachtige dorpjes aan de zee met ontelbare verborgen stranden, mooie baaien, kleine taverna’s met huisgemaakt eten.
- Zwemmen:Het gebied van Messina heeft prachtige zandstranden, kleine baaitjes, gezellige kustplaatsjes ook niet ver van de bruisende stad Kalamata. Langs de stranden en in de badplaatsen zijn volop taverna's waar je kunt genieten van de echte Griekse keuken waar de vis altijd vers wordt aangevoerd. Mooie ‘gouden’ stranden liggen aan de golf van Kiparissia, met name het lange strand bij Kaiafas dat geflankeerd wordt door duinen en pijnboombossen. Ook in de buurt van Pilos, Methoni en Koroni treft men mooie stranden aan.